فــرد چـون پـیـوند ا یـا مش گسست شـا نه ا د را ک ا و د نـدا نه ریخـت
قـوم روشـن ا زسـوا د سـرگـذ شـت خـود شـنا س آ مـد زیا د سر گذ شت
ســــــرگـذ شـت ا و گـرا زیا د ش رود با ز ا نـد ر نـیـستی گــم مـیـشـود
نـسخـه ی بـود تـــــرا ا ی هــوشـمـند ر بـط ا یـا م آ مــده شـیـرا زه بـنـد
ربـط ا یـا م ا سـت مـــــــا را پـیـرهـن ســوزنـش حــفـظ روا یا ت کـهـن
چیست تا ریخ ا ی زخود بیگا نه ئی دا سـتـا نی قـصه ئی ا فـسا نه ئی؟
ا یـن تــــــــــرا ا ز خـویـش آ گه کـند آ شـنــا ی کــــــــا ر و مــرد ره کــنـد
روح را سـرمـا یه تـا ب ا ست ا یـن جسم ملت را چواعصا ب ا ست ا ین
هـمچـو خـنجـر بـر فـسا نـت میـزنــد با ز بــــــــــــر روی جـهـا نـت مـیــزنـد
وه چه سـا ز جـا ن نـگا ر و د لپذ یر نـغـمـه هـــــا ی رفــته درتا رش ا سـیر
شعله ا ی ا فـسرده در سـوزش نگـر د وش درآ غــوش ا مـروزش نـگـر
شـمع ا وبـخـت ا مـم را کـوکـب ا سـت
روشن ا زوی ا مشب وهم دیشب ا ست
چـشم پـر کا ری که بـیـنـد رفـته را پـیـش تـو بـا ز آ فـریـنـد رفــتــه را
با ده صـد سـا له در مـیـنا ی ا و مـسـتی پـا ریـنه در صهــبا ی ا و
صـید گـیری کـو بـدا م ا نـدر کـشیـد طـا یـری کـــز بـوستـا ن مـا پـریـد
ضـبط کـن تـا ریـخ را پا یـنـده شـو ا ز نـفـسها ی رمـــیده زنـده شــو
دوش را پـیـو ند بــــا ا مــروز کـــن زنـد گی را مـرغ د ست آ موز کن
رشـتـه ا یــــــــــا م را آ ور بـد سـت ور نـه گـردی روزکوروشب پرست
ســــــــــر زنــد ا ز مـا ضی تـو حـا ل تـو خـیـزد ا ز حا ل تو ا سـتـقــبـا ل تـو
مشکـن ا رخـوا هی حیا ت لا زوا ل رشـتـه مـا ضی زا ستـقـبا ل و حا ل
مـوج ا د را ک تـسلسل زنـــــد گی ا سـت
می کشا ن را شور غلغل زندگی ا ست